.
  Memory/Loss Roberta Wilsona

8 grudnia 1997 roku Kapituła Nagrody Tadeusza Kantora wręczyła wyróżnienie Tadeuszowi Kantorowi. Wybór swój uzasadniła następująco: Robert Wilson to artysta, który wytycza drogi nowoczesnej sztuce teatralnej. Wciąż bulwersujący i inspirujący - usiłuje teatrem spajać narody i języki, style i tradycje. Jeden z tych prawdziwych twórców teatralnych, który szuka nowego języka, aby porozumieć się nim z nadciągającym wiekiem.

Naturalnym wydało się więc, że w ramach Festiwalu Tadeusza Kantora, którego założeniem jest ukazanie sztuki polskiego artysty w kontekście nadchodzącego nowego wieku, powinno znaleźć się również dzieło Roberta Wilsona. Amerykański twórca, który znał i cenił działalność Kantora, z entuzjazmem przyjął złożona mu propozycję, pokazania jego słynnej instalacji Memory/Loss na zakończenie Festiwalu Tadeusza Kantora w ramach Festiwalu Kraków 2000 . Spotkanie sztuki trzech wielkich artystów dwudziestego wieku podczas trwania Festiwalu: Antoni Tàpiesa, Tadeusza Kantora i Roberta Wilsona, kreujących prace tak różne w formie, ale przeniknięte tym samym duchem, zdaje się być niemal realizacją wyimaginowanego przez krakowskiego demiurga spotkania w nierzeczywistej Café Europe.

Analizując twórczość Wilsona i Kantora można by się doszukać wielu podobieństw wypływających zarówno z ich drogi do teatru, jak i z walki o przełamywanie zastałych w nim skostniałych konwencji. Prezentując instalacji Memory/Loss, nie jest jedynie zaprezentowaniem inspirującej siły sztuki Kantora. Włączając do swej pracy kantorowski obiekt z Powrotu Odysa wg Stanisława Wyspiańskiego - spektaklu Teatru Podziemnego, Wilson stworzył dzieło niezwykłe, otwierające szerokie pole interpretacji, poruszające wyobraźnię odczytania przesłania o roli sztuki i powinności artysty. Ten permanentny rewolucjonista, posługując się słowami z listu Heinera Müllera, wprost mówi, że bez pamięci nie ma rewolucji, także w sztuce. Bunt przeciw tradycji, zastałym formom i konwencjom, jest i pozostanie głównym imperatywem twórczości, ale, by stał się prawdziwą rewolucją, musi opierać się na dogłębnej znajomości przeszłości. Inaczej prowadzić może tylko do śmieszności i odkrywania dawno odkrytych prawd. Czym były pojęcia pamięci i wspomnienia i jak funkcjonowały w teatrze i malarstwie Kantora, pokazują festiwalowe pokazy.

Arcydzieło Wilsona, sytuuje sztukę Kantora wśród największych osiągnięć artystycznych XX wieku i poprzez tę nową już tradycję formułujące misje i zadania dla współczesnych i przyszłych pokoleń twórców, jest najlepszą formą podsumowania idei Festiwalu Tadeusza Kantora; wyrażoną lapidarnie, ale w doskonałej postaci.

Organizatorzy Festiwalu Tadeusza Kantora:

Bogusław Sonik - Dyrektor Festiwalu Kraków 2000
Biuro Kraków 2000
Koordynator projektu: Katarzyna Januszewska

Fundacja im. Tadeusza Kantora
Lech Stangret - Dyrektor

Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora - Cricoteka
Marek Świca - Dyrektor

Galeria Sztuki Współczesnej - Bunkier Sztuki
Jarosław Suchan - Dyrektor

Organizatorzy wystawy Robert Wilson Memory/Loss
Fundacja im. Tadeusza Kantora
Biuro Festiwalu Kraków 2000

Współpraca:
Galeria Krzysztofory
Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora - Cricoteka

Koordynator projektu: Lech Stangret
Kurator wystawy : Janusz Jarecki
Współpraca : Jan Trzupek
Oświetlenie: Andrzej Czop
Realizacja techniczna: Marek Kozica, Piotr Lutyński

Miejsce i termin wystawy:
Galeria Krzysztofory, ul Szczepańska 2
8 grudnia - 30 grudnia 2000 r.


Biuletyn Informacyjny Biura Prasowego Kraków 2000
Biuro Prasowe Kraków 2000; 31-005 Kraków, ul. Bracka 1; tel. (+48 12) 430 26 41, 430 26 70 fax 430 24 30; e-mail: BP@krakow2000.pl, http://www.krakow2000.pl