.
  Robert Wilson Memory/Loss

Robert Wilson

Jest jednym z najbardziej cenionych artystów drugiej połowy XX wieku.Urodził się w 1941 roku w Waco w Teksasie. Studiował architekturę i malarstwo na University of Texas w Austin, w Pratt Institut w Nowym Jorku z także w Paryżu i Phoenix Twórczością teatralną zajął się pod wpływem znajomości z głuchym, upośledzonym chłopcem - Raymondem Andrewsem. Wraz z nim i Byrd Hoffman, terapeutką leczącą przez taniec, stworzył pod koniec lat sześćdziesiątych teatr milczenia. W 1970 roku jego spektakl Deafman Glance, został uznany przez krytyków za sensację, a Wilson okrzyknięty jednym z najbardziej oryginalnych twórców teatralnej awangardy. Spektakl ten został wystawiony najpierw na University Iowa, a potem w Nancy, Rzymie, Paryżu i Amsterdamie. Następne przedstawienia: Życie prywatne Sigmunda Freuda z 1970 roku, List do królowej Wiktorii z 1975 roku, Einstein na plaży z 1976 roku, weszły na stałe do historii dwudziestowiecznego teatru. Wilson tworzy widowiska, które łamią wszelkie teatralne konwencje. Podstawową rolę w nich odgrywa ruch, światło i pozawerbalne porozumienie między ludźmi. Jego teatr nazywany teatrem obrazów nie ograniczają żadne rygory czasowe. Spektakle trwają niekiedy kilka godzin, a nawet kilka dni, jak np. KA MOUNTAIN AND GUARDenia TERRACE z 1972 roku, pokazany w górach Haft Tan, w czasie Festiwalu w Shiraz. W latach dziewięćdziesiątych Robert Wilson wyreżyserował wiele oper klasycznych, współpracując ze znanymi artystami i orkiestrami: Czarodziejski flet W.A. Mozarta w Opéra Bastille w Paryżu w 1991 r., Lohengrina R. Wagnera w Zurich Opera w 1991 r., Parsifela R. Wagnera w Staatsoper w Hamburgu w 1991 r. i Houston Grand Opera w 1992 r., Madame Butterfly G. Pucciniego w Opéra Bastille w Paryżu w 1993 r.

Korzeni wizji i koncepcji teatru Roberta Wilsona, należy szukać w sztukach pięknych. Przyczyniły się do tego niewątpliwie studia malarskie, które ukształtowały jego wyobraźnię artystyczną i pozwoliły tworzyć dzieła plastyczne nie tylko dla potrzeb sceny. Jego rysunki, rzeźby, obrazy, obiekty i instalacje znajdują się w kolekcjach najsłynniejszych galerii i muzeów.

W 1993 roku na Biennale Sztuki w Wenecji pokazał słynną instalację Memory/Loss, która otrzymała Złotego Lwa - główną nagrodę w kategorii rzeźby. Dzieło to powstało z inspiracji listem, który artysta otrzymał od Heinera Müllera w 1987 roku. Zawierał on opis mongolskiej tortury stosowanej wobec niewolników w celu pozbawienia ich pamięci. Wilson nadał swej pracy charakter hommage Tadeuszowi Kantorowi. Użył w niej jednego z obiektów teatralnych Kantora, akcentując swój podziw dla polskiego artysty.

Miejsce i termin wystawy:

Memory/Loss

Galeria Krzysztofory, ul. Szczepańska 2

9 grudnia - 31 grudnia 2000 r.

Kurator wystawy: Janusz Jarecki

Organizator:

Fundacja im. Tadeusza Kantora w Krakowie

 

Biuletyn Informacyjny Biura Prasowego Kraków 2000
Biuro Prasowe Kraków 2000; 31-005 Kraków, ul. Bracka 1; tel. (+48 12) 430 26 41, 430 26 70 fax 430 24 30; e-mail: BP@krakow2000.pl, http://www.krakow2000.pl