.
  Antoni Tápies - Certeses Sentides

Antoni Tápies

Malarz i grafik hiszpański, należący do klasyki współczesnej sztuki światowej. Urodził się w 13 grudnia 1923 roku w Barcelonie. Dzieciństwo i młodość przypadły na czasy wojen: wojny domowej, drugiej wojny światowej, frankistowskiej Hiszpanii. Wydarzenia te wywarły silny wpływ na jego pojęcie sztuki i realności. W roku 1944 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Barcelonie, które wkrótce porzucił, aby poświęcić się sztuce. Pierwsze próby impastowego malarstwa Tápiesa przypadają na rok 1945. Tworzy wówczas obrazy o wyraźnie surrealistycznym zabarwieniu. W 1948 roku wraz z poetą Joanem Brossą, Ponçem, Cuixartem, Tharratsem i Annau Puigiem założył w Barcelonie grupę Dau al Set i zaczął wydawać pod tą samą nazwą pismo propagujące idee sztuki awangardowej. W tym samym roku poznał Joana Miró, który istotnie wpłynął na jego twórczość i poglądy artystyczne. Zwrócił się wtedy w stronę sztuki informel kreując obrazy z użyciem sznurków, pyłów, ziemi, gliny itp. Od roku 1950, gdy otrzymał stypendium rządu francuskiego i wyjechał do Paryża rozpoczyna się wielka, artystyczna kariera Antonio Tápiesa. Dzieła w których kontynuował swe eksperymenty, wykorzystując niemalarskie środki, formalne przynoszą mu międzynarodowy rozgłos i sławę. Zostaje uznany przez krytyków za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli abstrakcyjnego ekspresjonizmu i nazwany metafizykiem materii. W latach siedemdziesiątych jego prace zyskują coraz większą plastyczność. Do obrazów artysta zaczął dołączać przedmioty, tworząc obraz obrazu - przedmiotu, płaskorzeźby np. Obraz ze słomą, Wielkie drzewo z nożem. Pojawiały się w nim często litery T i X, będace jak pisał Ramon Tio Bellido: swoistym logotypem, kończącym dzieło podpisem podmiotu-twórcy. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych rozszerzył arsenał materiałów pozamalarskich o marmur i tekstylia. Zasób środków wyrazu, którymi posługuje się Antonio Tapies jest ogromny. On sam starał się usystematyzować je w książce Autobiografia, pozostawiając wolną drogę każdej interpretacji. Dzieła Tápiesa są prezentowane we wszystkich największych galeriach i muzeach sztuki współczesnej. Jest laureatem najwyższych nagród w zakresie malarstwa k kultury, doctorem honoris causa Uniwersytetu w Barcelonie i członkiem honorowym wielu Akademii Sztuk Pięknych.

Tadeusz Kantor poznał malarstwo Antonio Tapiesa w 1956 roku, w czasie jego pierwszej indywidualnej wystawy w Galerii Sstadler w Paryżu i tak jak wspominał podczas wywiadu z Wiesławem Borowskim: Z Hiszpanów autentyczny był tylko Tápies. Jego malarstwo nie było rewolucją informelu, wywiodło się z jakichś bardzo odległych tradycji romańskich czy mauretańskich. Wyrosło z tego silnego źródła, odnalezionego we właściwym momencie by trafić w istotę sztuki tego czasu. Antoni Tápies wysoko cenił sztukę polskiego artysty. Oglądał i zachwycał się spektaklami Cricot 2. Spotkali się przy okazji prezentacji kantorowskich przedstawień w Barcelonie. Łączył ich wiele, ale przede wszystkim obaj starali się w swej sztuce wyrażać pragnienie wolności jednostki przez odwołanie się do indywidualnych doświadczeń. Twórczość Tápiesa, podobnie jak Kantora, szuka motywów w codziennym, otaczającym go życiu. Ich dzieła, choć tak różne w formie, w obu przypadkach są osobistymi wyznaniami. Przesiąknięte biograficznym aspektem przedstawiają historię sztuki i świata, jak historię własnego imienia. Dowodzą w zmasowanym, skomercjalizowanym świecie triumfu tego co biedne, wstydliwe i marginalne, a co decyduje o naszej odmienności i indywidualności. W roku 1984 w Barcelonie została utworzona Fundacja Antoniego Tápiesa, której siedzibę zwieńczyła w 1990 r. jego monumentalna rzeźba Núval i cadira.

Podczas Festiwalu Tadeusza Kantora stanowiącego część Festiwalu Kraków 2000 Fundacja Tadeusza Kantora wraz z Fundacją Antoniego Tápiesa, Muzeum Narodowym Krakowie i Instytutem Cervantesa zaprezentują indywidualną wystawę prac Antoniego Tápiesa, na której pokazane zostaną dzieła artysty z lat dziewięćdziesiątych.

Miejsce i termin wystawy:

Certeses Sentides

Muzeum Narodowe - Gmach Główny, Al. 3 Maja 1

9 października - 26 listopada 2000 r.

Kurator wystawy: Núria Enguita, Anna Król

Organizatorzy:

Fundacja im. Tadeusza Kantora w Krakowie

Fundacja Antonio Tápiesa w Barcelonie, Dyrektor Josep Maria Da Sagarra

Instytut Cervantesa w Warszawie

Muzeum Narodowe w Krakowie

 

Biuletyn Informacyjny Biura Prasowego Kraków 2000
Biuro Prasowe Kraków 2000; 31-005 Kraków, ul. Bracka 1; tel. (+48 12) 430 26 41, 430 26 70 fax 430 24 30; e-mail: BP@krakow2000.pl, http://www.krakow2000.pl