.
  Największa szopka świata
Szopka prowansalska jest obok Szopki weneckiej Primo Fillipuciego jedną z największych 
na świecie szopek animowanych. Imponuje wymiarami: 16 m długości 5 m szerokości. 
Po raz pierwszy zaprezentowano ją publiczności 6 grudnia 1985 r w Paryżu. Jest to widowisko typu światło-dźwięk składające się ze 120 figur, z których połowa to ruchome postaci sterowane komputerem. Siedemdziesięciocentymetrowe figurki bożonarodzeniowe pochodzą z 1860 r i zostały wykonane na zamówienie kościoła w Aubagne przez anonimowego artystę. Udostępniło je  Muzeum Sztuki i Tradycji Ludowej  Chateau-Gombert 
w Marsylii.

Szopka przedstawia życie codzienne małej miejscowość Santonin-du-Lubéron w jego najzwyklejszych przejawach;  kosiarz kosi, prząśniczka przędzie, stolarz struga, gracze 
w pétanque rzucają kule..., a w tym czasie Jezus przychodzi między nimi na świat. Scenografia szopki została opracowana z zadziwiającą precyzją i realizmem. 
Nie zapomniano o żadnym detalu; młyny, targ, zagroda, fontanna, pralnia, tarasy, ulice, kapliczka, dzwonnica stanowią integralne elementy krajobrazu Prowansji. Ziemia, którą 
użyto do stworzenia scenografii szopki pochodzi z okolic Lubéron, typowo prowansalskie okiennice zostały zrobione z drewna klepka po klepce; tawerna jest wyposażona we wszystkie niezbędne naczynia, na oknach wiszą koronkowe firanki, stoły są nakryte, bufet wyczyszczony; zboże, które koszą chłopi zostało umieszczone w ziemi kłos po kłosie, podobnie jak charakterystyczne dla Prowansji  pole lawendowe. Woda w rzece płynie wartko, zaś woda w pralni i w fontannie szumi. Młyn miele prawdziwe zboże, dzwon wybija godziny. Przed oczami rozciąga się prawdziwe miasteczko prowansalskie: ciepłe i słoneczne, trochę tajemnicze  ale zarazem otwarte dla gości. Szopka jest nasycona autentycznymi detalami: malownicze domki, kolorowe kramiki, ukwiecone uliczki i szczęśliwi ludzie, którzy niosą przesłanie pokoju i miłości. Wszystko zgodne z intencją  św. Franciszka z Asyżu, twórcy pierwszej szopki w 1223 r.

Na tym tle rozgrywa się 12-minutowy spektakl w trzech aktach. Scenariusz jest prosty. Najpierw widzimy wioskę i jej codzienne życie, następnie zapada noc i pojawia 
się oświetlona szopka. Rozpoczyna się spektakl  bożonarodzeniowy. Trzej Królowie: 
Kacper, Melchior i Baltazar kolejno zadają pytania, na które odpowiadają Józef, Maria 
i Jezus. Potem  budzi się dzień, widzimy miasteczko i słyszymy bijące dzwony, ale ludzie 
nie zachowują się tak jak dawniej. Coś się zmieniło. 

Autorem tego widowiska jest Michel Tournier. To on udzielił wskazówek dotyczących 
światła  i muzyki i sam  zagrał  Narratora w wersji francuskiej. 
 

Biuletyn Informacyjny Biura Prasowego Kraków 2000
Biuro Festiwalu Kraków 2000, 31-028 Kraków, ul. Św. Krzyża 1,
tel. (+48 12) 431 24 80, tel./fax431 24 66, e-mail: BP@krakow2000.pl