XXIV. Krakowskie Reminiscencje Teatralne
25 - 28 marca 1999 r.

XXIV Krakowskie Reminiscencje Teatralne miały charakter szczególny. Przegląd teatrów alternatywnych realizowany był w ramach Festiwalu Kraków 2000 i stanowił pierwszą część wydarzenia zatytułowanego Zaduch-Duszność-Duchowość, które odbyło się w 2000 roku podczas jubileuszowej 25 edycji Reminiscencji. Pierwsza część projektu pt. ”Alternatywna Europa” przedstawiła najciekawsze zjawiska teatru alternatywnego. Festiwalowi towarzyszyła sesja pt.” Polityka i Teatr”. W sesji udział wzięli politycy, reżyserzy i krytycy teatralni z Polski i Europy. Uczestnicy dyskutowali nad konsekwencjami istnienia i perspektywami rozwoju teatrów politycznych w ustroju demokratycznym, na przykładach Polski, Niemiec, Włoch, Holandii, Stanów Zjednoczonych. Dopełnieniem sesji była tzw. prezentacja otwarta (szczególny rodzaj prezentacji dramatu) w wykonaniu Teatru Mandala pt. „Perfidny zarzut” według sztuki Grzegorza Nawrockiego, w reżyserii Katarzyny Dreszcz. Do problematyki sesji nawiązywały także cztery polskie przedstawienia, mocno osadzone w rzeczywistości, podkreślając społeczny i polityczny aspekt teatru alternatywnego: Teatr Ósmego Dnia pokazał spektakl „Szczyt” - ironiczny obraz kolejnego zjazdu przywódców najbogatszych krajów świata. „Dobry łotr”, Teatru Projekt - obrazoburczą wiwisekcję w tonie buffo współczesnej świadomości religijnej Polaków, skarlenia wyobrażeń o piekle i niebie, winie i karze, o tym co dobre i złe. Teatr Porywacze Ciał zaprezentował najnowsze przedstawienie pt. „Technologia sukcesu”, próbując opisać w ironiczny sposób, nowy wspaniały świat polskiego kapitalizmu. Jeden z najmłodszych teatrów alternatywnych Terminus A Quo pokazał akcję uliczną zatytułowaną „Go”.

Ostatni dzień Reminiscencji nazwany Pierwszym Krakowskim Dniem Oberiu, poświecony był Stowarzyszeniu Sztuki Realnej OBERIU. Grupa ta została założona w Leningradzie, skupiała poetów, dramaturgów, plastyków, filmowców. Była najważniejszym zjawiskiem literackim Rosji sowieckiej. Oberiuci są uznawani za prekursorów teatru absurdu, są także wschodnią odpowiedzią na eksperymenty surrealistów. Grupa została zlikwidowana w okresie stalinowskich czystek, jednak teksty ich twórców nadal były wydawane i czytane w Europie Zachodniej. Lata 90. to okres ogromnej popularności tekstów oberiuckich w teatrze (realizacje niemieckie, litewskie i rosyjskie). W Krakowie pokazano trzy spektakle „Bam” Teatru Studio w Warszawie w reżyserii Oskarasa Korsunovasa, i „Sen pogodnego karalucha” - oba przedstawienia w reżyserii Łukasza Czuja. Odbyła się również Pierwsza Krakowska Sesja Oberiucka, na którą złożyły się pokazy filmów fabularnych, projekcja niemych francuskich filmów surrealistycznych oraz wykłady. W przerwach aktorzy teatru Loch Camelot śpiewali piosenki i wykonywali monologi oberiuckie. Przedstawili również program pt.” Oberiuci idą do nieba. Purnonsensowa aranżacja multimedialna” w reżyserii Michała Chludzńskiego.

Przedstawienia zagraniczne reprezentowały: Gliukai Teatras (Litwa) ze spektaklem „Beczka z piaskiem”, Dyane Neiman (Niemcy) „Chicken fodder and other fine stories”, Teatr De’Gater (Niemcy) i Teatr Formalnyj (Rosja) School for the Fools oraz CzarneNieboBiałe w spektaklu „Zabawki Bertranda”.

Organizatorzy:
Stowarzyszenie Rotunda, Centrum Kultury, ul. Oleandry 1
Biuro Festiwalowe Kraków 2000