Szopka prowansalska
3 grudnia 1999 r. - 12 stycznia 2000 r.

Szopka wywodzi się z jasełek, które niegdyś wystawiane były w kościołach w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Pojawiła się przypuszczalnie w XVI w. i wiąże się ściśle z tradycja średniowiecznego misterium. Szopka rozwijała się niezależnie od wcześniejszych jasełek rozpowszechnionych przez franciszkanów w Europie w XVII wieku. W szopce obok figurek Dzieciątka, Matki Boskiej i Św. Józefa pojawiają się postaci komiczne, legendarne czy historyczne. Tradycyjne krakowskie szopki inspirowane są architekturą Krakowa i krakowskimi legendami.

Z inicjatywy Dyrektora Festiwalu Kraków 2000 Bogusława Sonika, polscy widzowie mogli podziwiać w Krakowie szopkę pochodzącą z Prowansji. W dużym, ogrzewanym namiocie na Małym Rynku 70 tysięcy widzów oglądnęło przedstawienie Szopka prowansalska.

Szopka prowansalska jest jedną z największych na świecie szopek animowanych. Imponuje wymiarami: 16 m długości i 5 m szerokości. Jest to widowisko typu światło-dźwięk składające się ze 120 figur z których połowa to ruchome postaci sterowane komputerem. Szopka prowansalska przedstawia kilka scen z życia małego miasteczka w Prowansji pomieszanych ze scenami Nowego Testamentu związanymi z Bożym Narodzeniem.

W miasteczku Santonin-du-Lubéron życie toczy się jak co dzień: kosiarz kosi, prząśniczka przędzie, stolarz struga, gracze w pétanque rzucają kule,... a w tym czasie Jezus przychodzi między nimi na świat. Scenografia szopki opracowana została z zadziwiającą precyzją i realizmem. Nie zapomniano o żadnym detalu. Widzowie uczestniczyli w życiu miasteczka prowansalskiego, takiego jakim jest naprawdę: ciepłe i słoneczne, trochę tajemnicze ale zarazem otwarte dla gości, z malowniczymi domkami, kolorowymi kramikami, ukwieconymi uliczkami w którym mieszkają szczęśliwi ludzie niosący przesłanie pokoju i miłości, zgodnie z intencją św. Franciszka z Asyżu, twórcy pierwszej szopki w 1223 roku.

Na tym tle rozrywa się 12-minutowy spektakl w trzech aktach. Autorem scenariusza jest Michel Tournier, scenografię stworzył Maurice Coupin, a pomysłodawcą całego przedsięwzięcia Paul Chaland.

Polska wersja tekstu do spektaklu w tłumaczeniu Krzysztofa Błońskiego została nagrana w studiu Jacka Mastykarza. Postaciom głosów użyczyli: Daniel Olbrychski - Narrator, Anna Dymna - Maria, Krzysztof Globisz - Baltazar, Andrzej Hudziak - Józef, Jacek Poniedziałek - Kacper, Marek Kalita - Cieśla, Marcin Sinko - Siewca, Marcin Kobierski -Jezus, Marcin Rękawik - Kolega, Zbigniew Dziduch - Piekarz, Magdalena Kizinkiewicz - Zakochana, Magdalena Walach- Kobieta robiąca na drutach.

Widowisku Szopka prowansalska towarzyszyła wystawa szopek krakowskich, prezentowane również były elementy folkloru i kuchni prowansalskiej.

Twórcy Szopki prowansalskiej

Paul Chaland. Pomysłodawca i producent szopki. Dziennikarz, były redaktor naczelny znanego tygodnika paryskiego. Jego pasją jest wyszukiwanie i odwzorowywanie we Francji szopek z różnych zakątków świata. Z gronem przyjaciół artystów oraz z żoną Odile Verdier tworzy ogromne szopki - teatry, które wystawia na całym świecie. W jego kolekcji znajdują się: Szopka prowansalska, Szopka neapolitańska, Szopka madrycka, Szopka słońca, Szopka krakowska, Szopka z Andów, Szopka paryska, Szopka wenecka. Oprócz ogromnych szopek-teatrów Paul Chaland posiada również dużą kolekcje szopek o średnich wymiarach.

Michel Tournier. Powieściopisarz, filozof, eseista. Laureat pierwszej nagrody Akademii Francuskiej za powieść Vendredi ou les Limbes du Pacifique - Piętaszek czyli otchłań Pacyfiku w 1967 roku, laureat nagrody Goncourt za powieść Le Roi des Aulnes - Król olch w 1970 roku. Członek Akademii Goncourt.

Simon Juglas. Stworzył wszystkie nieruchome postaci szopki i wyrzeźbiła głowy wszystkich figur.
Jean -Paul Fabre. Twórca postaci ruchomych szopki.
Pierre Briffa - autor muzyki.

Organizator:
Biuro Festiwalowe Kraków 2000, ul.
św. Krzyża 1
Dyrektor Festiwalu Kraków 2000: Bogusław Sonik

 

Główny sponsor Szopki prowansalskiej

Złoci Sponsorzy

Patroni medialni