Obchody 20-lecia Solidarności: 
Lluis Llach - koncert
2 września 2000 r.

We wrześniu 2000 roku minęło dwadzieścia lat od założenia pierwszego, masowego ruchu obywatelskiego w Polsce. Fakt ten stał się początkiem procesu geopolitycznego, który przez pół wieku obowiązywał w Europie. W ramach 20-lecia obchodów Solidarności odbył się koncert Solidarność 20 lat później w którym wystąpili Lluis Llach, Jacek Kaczmarski i Leszek Wójtowicz, Międzynarodowa konferencja Droga do Solidarności: Tradycje polskiego antykomunizmu, wystawa Kruszenie muru, Międzynarodowe Sympozjum Naukowe Idea Solidarności dzisiaj. Ponadto obchodom towarzyszyły wydawnictwa jubileuszowe: katalog wystawy, wydawnictwo źródłowe Opozycja małopolska w źródłach i dokumentach 1977-1980.

2 września 2000 r.
Koncert :Solidarno
ść 20 lat później
Ogrody Muzeum Archeologicznego w Krakowie, ul. Senacka 3

Wykonawcy:
Lluis Llach - legendarny piewca wolno
ści
Jacek Kaczmarski
Leszek Wójtowicz
Filip
Łobodziński
- prowadzenie koncertu

Lluis Llach Twórca katalońskiej piosenki zaangażowanej, urodził się 4 maja 1948 roku w Gironie na Costa Brava niedaleko granicy francuskiej. Jego osobowość artystyczną kształtowała wolna od cenzury piosenka francuska, a w szczególności Jacques Brel, Leó Ferré, Charles Trenet i Edith Piaf. Rozpoczął studia techniczne na Uniwersytecie w Barcelonie, które porzucił na rzecz ekonomii społecznej i filozofii. W tym czasie odkrył ruch antyfrankistowski: dołączył do grupy intelektualistów Els Setze Jutges - Szesnastu Sędziów, która piosenkami walczyła z reżimem Franco. Był również członkiem ruchu Nova Canço Nowa Pieśń. W 1968 skomponował pieśń L’estaca - Mur, pieśń nadziei, braterstwa i solidarności, która stała się katalońskim hymnem oporu przeciw faszyzmowi; podobną siłą obdarzona była również jej polska wersja (Mury), opracowane dekadę później przez Jacka Kaczmarskiego.

Koncerty Llach coraz częściej zakazywane i prześladowane przez siły reżimu, przyczyniły się do tego, że Llach musiał opuścić kraj. W latach 1971-76 przebywał na emigracji w Paryżu, gdzie dołączył do wspólnoty katalońskiej. Tu też jego piosenki odniosły ogromny sukces. Przez te lata kilkakrotnie odwiedził Hiszpanię, gdzie koncertował dla wielotysięcznej publiczności. W czasie jednego z koncertów Llach został aresztowany: zakazano mu wykonywania własnych utworów. Wygnany z Hiszpanii, żył między Ameryką Łacińską a Europą. W styczniu 1978 r., po śmierci generała Franco, wrócił triumfalnie do Katalonii, a jego koncerty stawały się politycznymi manifestacjami.

Lluis Llach jest także twórcą symfonii, kantat, muzyki filmowej. Występował w operze w partiach barytonu, jest laureatem wielu nagród i wyróżnień muzycznych.

Jacek Kaczmarski urodził się w 1957 roku w Warszawie, gdzie ukończył polonistykę na Uniwersytecie. W latach 1981-1990 przebywał na emigracji. Laureat Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie i Festiwalu Piosenki Prawdziwej w Gdańsku. Wraz z Przemysławem Gintrowskim i Zbigniewem Łapińskim stworzył programy poetycko-muzyczne: Mury, Raj, Muzeum. Ostatnim programem napisanym przez Kaczmarskiego i Gintrowskiego przed stanem wojennym był Krzyk. Stan wojenny rozłączył trio. Jacek Kaczmarski rozpoczął życie emigranta. Postrzegany jako artystyczny emisariusz Solidarności objechał z koncertami wszystkie kontynenty. Lata emigracji to kolejne piosenki: Przejście Polaków przez Morze Czerwone, Zbroja, Mój Zodiak, Kosmopolak, Dzieci Hioba, Głupi Jasio. Najważniejszymi tematami i motywami twórczości Kaczmarskiego są: walka, klęska, wędrówka, historia, sztuka, człowiek. Od 1995 roku mieszka w Australii.

Leszek Wójtowicz Poeta, pieśniarz i kompozytor od 1980 roku związany z Piwnicą pod Baranami. Wydał dwie kasety w drugim obiegu Moja litania i Mówią mi, że tam w Moskwie. Brał udział w wielu nielegalnie organizowanych koncertach. 31 sierpnia 1988 zagrał recital podczas strajku w Stoczni Gdańskiej. Piotr Skrzynecki mówił o nim: Piwniczny bard.

Filip Łobodziński był jednym z liderów znanej grupy Zespół Reprezentacyjny, która w latach 80. prezentowała polskiej publiczności m.in. twórczość Lluisa Llacha, a także Georgesa Brassensa. Po zawieszeniu działalności zespołu pracował jako dziennikarz telewizyjny, krytyk muzyczny oraz tłumacz.


Złoci Sponsorzy

Zrealizowano przy pomocy finansowej 
Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Patroni medialni