FESTIWAL TADEUSZA KANTORA - WĘDRÓWKA
październik-grudzień

Monumentalny projekt Wędrówka zaprezentuje dzieło Tadeusza Kantora w kilkunastu autonomicznych pokazach. Podążymy śladami Kantora do miejsc ważnych dla jego egzystencji i wyobraźni, gdzie pracował, rozmawiał, wystawiał swoje prace. Organizatorzy pragną stworzyć mapę wyobraźni artysty, pokazać wpływ miasta na jego sztukę, ale i zaznaczyć jego udział w kształtowaniu się współczesnej duchowej atmosfery Krakowa.

Ekspozycje w ramach cyklu Wędrówka z Tadeuszem Kantorem:

9.10-26.11 Mam wam coś do powiedzenia. Tadeusz Kantor - Autoportrety
Muzeum Narodowe w Krakowie – Gmach Główny, Al. 3 Maja 1

W czterech ostatnich latach życia Tadeusz Kantor stworzył dzieła malarskie nie mające sobie równych. Cyklem Dalej już nic artysta inicjuje okres malarstwa figuralnego, będący autorskim podsumowaniem własnego życia i twórczości. Wystawa pokazuje to ostanie, mało znane, ogniwo twórczości artysty. Obok obrazów z cyklu Dalej już nic, Cholernie spadam, Nie zagląda się bezkarnie przez okno, Mój dom i kilku innych poza seriami, eksponowane są również rysunki z ostatniego okresu.

9.10-26.11 Tadeusz Kantor Ambalaż Hołdu Pruskiego 1975
Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach

Pokaz nawiązuje do wystawy Widzieć i rozumieć z 1975 roku urządzonej według koncepcji prof. Mieczysława Porębskiego w Galerii w Sukiennicach z okazji kongresu AICA w Krakowie. Była to twórcza próba nawiązania dialogu, ale i konfrontacji artystów awangardowych z tradycją, uobecnioną w XIX-wiecznej galerii. Zaproszeni artyści m.in. Tadeusz Brzozowski, Andrzej Pawłowski, Stanisław Fijałkowski stworzyli na zamówienie dzieła odnoszące się do  konkretnych obiektów w muzeum. Tadeusz Kantor wybrał obraz Matejki Hołd Pruski, największy w galerii i szczególnie bogaty w poza malarskie znaczenia i konteksty.

 

12.10–31.12  Tadeusz Kantor Wystawa byle czego
Cricoteca, ul. Kanonicza 5

Wystawa jest realizacją autorskiego projektu artysty z połowy lat 70-tych, który zamierzał pokazać w Galerii Foksal swoje notatki dotyczące pracy nad spektaklami w postaci odbitek kserograficznych. Tekę z projektem nigdy nie wystawionej wystawy przechowywał w swoim prywatnym archiwum przy ul. Elbląskiej. Twórca wybrał już nawet około 50 kart zapisków do spektaklu Nadobnisie i koczkodany, które miały stanowić trzon ekspozycji. Kantor pragnął wystawić ich powiększone kopie. Wystawa w Cricotece nie będzie dokładnym odtworzeniem projektu Kantora. Obok kserokopii pojawią się oryginalne notatki. W ten sposób zostanie pokazany zapis idei artysty. Aranżacja nawiązywać będzie do Antywystawy – Wystawy Popularnej z 1963 roku.

 

20.10–19.11 Tadeusz Kantor. Od "Kurki wodnej" do "Umarłej klasy "
Galeria Krzysztofory, ul Szczepańska 2

Wystawa ukazuje rolę Galerii Krzysztofory jako siedziby Teatru Cricot 2. Obok obiektów wybranych ze spektakli, prezentowana jest dokumentacja ze zbiorów Grupy Krakowskiej i Cricoteki, a także filmy video.

 

27.10-31.11 Tadeusz Kantor i teatr 1934-1949
Muzeum Historyczne Miasta Krakowa - Kamienica Hipolitów, Pl. Mariacki 3

Wystawa składa się z dwóch następujących po sobie części obejmujących lata 1934-44 oraz lata 1945-49. Pierwsza prezentuje mało znane dokumenty, rysunki, fotografie ukazujące początki działalności teatralnej Tadeusza Kantora w okresie studiów, np. Śmierć Tintagilesa w Efemerycznym Teatrze Marionetek i okupacji Balladyna i Powrót Odysa w Podziemnym Teatrze Niezależnym. Druga część dotyczy twórczości scenograficznej Kantora w krótkim okresie liberalizacji życia artystycznego zaraz po wojnie.

 

10.11-15.12 Tadeusz Kantor i Akademia
Akademia Sztuk Pięknych, plac Matejki 13

Dwuczęściowa wystawa przywołuje obecność Kantora w krakowskiej ASP, jako studenta w latach 1934-39 i jako pedagoga w latach 1947-49 i w roku 1968. Część pierwsza odpowiada okresowi, który Kantora nazywał swoją prehistorią. Cenne archiwalia oraz studenckie prace Tadeusza Kantora i jego kolegów z pracowni Karola Frycza z lat 1934-39 pozwalają na rekonstrukcję tego etapu. Wystawa druga ukazuje działalność Kantora jako wykładowcy poprzez dokumenty i prace jego uczniów.

 

6.11–26.11 Tadeusz Kantor w Starym Teatrze
Muzeum Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1

Wystawa poświęcona twórczości scenograficznej Kantora w teatrach krakowskich: Starym i połączonym z nim wówczas teatrze Słowackiego. Składają się na nią projekty scenografii, rysunki i zachowane kostiumy np. do Nosorożca E. Ionesco.

 

2.11–12.11 Tadeusz Kantor. Niemożliwe  - suplement teatralny
Bunkier Sztuki - Galeria Sztuki Współczesnej, Pl. Szczepański 3a

Pokaz jest uzupełnieniem wystawy “Tadeusz Kantor. Niemożliwe” poświęconej happeningom, projektom niemożliwym i sztuce parakonceptualnej krakowskiego artysty. Na wystawie prezentowane są spektakle Teatru Cricot 2, w których pojawiają się wątki paralelne do wyżej wymienionych nurtów – wśród nich: Wariat i zakonnica 1963, przedstawienie będące realizacją idei Teatru Zerowego, Kurka wodna 1967, stanowiąca przykład Teatru Happeningowego, oraz Nadobnisie i koczkodany 1973, spektakl odwołujący się do koncepcji Teatru Niemożliwego. Podobnie jak wystawa Tadeusz Kantor. Niemożliwe, pokaz ten opiera się przede wszystkim na dokumentacji fotograficznej i filmowej.

 

15.11-5.12 Mój Tadeusz Kantor
Centrum Kultury Żydowskiej, Meiselsa 7
Fundacja Judaica

Autorska wystawa fotografii Jacka Stokłosy, na którą składają się mało znane, najczęściej nie publikowane zdjęcia, posiadające bardzo osobisty charakter.

 

16.11-29.12 Tadeusz Kantor Rysunki z depozytu w Muzeum Sztuki w Łodzi
Galeria – Pracownia Tadeusza Kantora ul. Sienna 7/5

Prezentacja około 50 rysunków z depozytu spadkobierczyń w Muzeum Sztuki w Łodzi w autorskim układzie tematycznym. Na uwagę zasługują rysunki artysty wiążące się z jego twórczością malarską.

 

18.11-3.12 Tutaj się zaczął Cricot 2
Galeria Pryzmat – ZPAP, ul. Łobzowska 3

Pierwotną siedzibą teatru Cricot 2, założonego w 1955 roku, była kawiarnia w Domu Plastyków przy ul. Łobzowskiej 3, gdzie przed wojną działał teatr malarzy Cricot. Wystawa ma na celu przybliżenie charakteru i historii miejsca. Osobną sekwencję stanowi przypomnienie słynnej Wystawy Dziewięciu z 1956 roku, rozpoczynającej w Krakowie czas odwilży. Charakter pierwotnych spektakli Teatru Cricot 2, Mątwa, Studnia czy głębia myśli, Cyrk, jest przywołany poprzez duże fotogramy i unikalne kostiumy projektowane przez Marię Jaremę. Oryginalny projektor i fotografie przypominają legendarne Kineformy Andrzeja Pawłowskiego, stanowiące w latach 50-tych stałą część wieczorów Teatru Cricot 2.

20.11–20.12 Wokół idei domu i krzesła
Dom Twórczości Tadeusza Kantora i Marii Stangret, Hucisko k. Wieliczki

Kameralna ekspozycja ukazująca poprzez rysunki idee Domu i Krzesła, należące w twórczości Tadeusza Kantora do idei niemożliwych. Te dwie idee doczekały się w Hucisku urzeczywistnienia: w postaci domu artysty wystawionego w ostatnim okresie jego życia i monumentalnego pomnika Krzesło, zrealizowanego według jego projektu przez Fundację im. Tadeusza Kantora w 1995 roku.

1.12-31.12 Tadeusz Kantor Ambalaże
Galeria Starmach, ul. Węgierska 26

Wystawa prezentuje obrazy z cyklu Ambalaże z lat 60-tych i 70-tych, pochodzące z kolekcji Galerii Starmach, kolekcji prywatnych i depozytów spadkobierczyń z Muzeum Sztuki w Łodzi. Niektóre z obrazów eksponowane są w Polsce po raz pierwszy.

październik – listopad Wielopole, Wielopole Tadeusza Kantora
Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie ul. Sokoła 7/9

Wielopole Skrzyńskie jest miejscem urodzenia Tadeusza Kantora i tematem autobiograficznego spektaklu z 1980 roku, jednego z tych, które przyniosły artyście międzynarodową sławę. Wystawa w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej składa się dwóch części: w pierwszej prezentowane są pamiątki ze Starej Plebani, gdzie Tadeusz Kantor spędził dzieciństwo, w drugiej, rekwizyty ze spektaklu Wielopole, Wielopole oraz dokumentacja fotograficzna z jedynego przedstawienia, które odbyło się w kościele w Wielopolu w 1983 roku.  

Złoci Sponsorzy

Zrealizowano przy pomocy finansowej 
Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Patroni medialni