Cykl wielkich wykonań 
- koncerty muzyki klasycznej


Christoph Eschenbach - dyrygent

W roku 2000 w ramach muzycznego segmentu Festiwalu Kraków 2000, odbyły się koncerty muzyki klasycznej składające się na Cykl wielkich wykonań. Cykl koncertów światowej sławy muzyków i zespołów, był przeglądem tendencji wykonawczych naszych czasów i wyrazem najwyższego poziomu interpretacji. Został celowo zaprogramowany tak, aby przedstawić muzykę różnych epok w najlepszym wykonaniu zespołów specjalizujących się w tym właśnie gatunku muzyki. Na zaproszenie Elżbiety Pendereckiej przybyli do Krakowa artyści i soliści najwyższej klasy w większości po raz pierwszy występujący w Polsce. Cykl otworzyła orkiestra Norddeutscher Rundfunk pod dyrekcja Christopha Eschenbacha

Cykl wielkich wykonań - Norddeutscher Rundfunk Sinfonieorchester

Niedziela, 19 marca 2000, godz. 20.30
Sala Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie, ul. Zwierzyniecka 1

Wykonawcy:
Norddeutscher Rundfunk Sinfonieorchester
Christoph Eschenbach - dyrygent
Tzimon Barto - fortepian

Utwory:
Bedřich Smetana Taniec z opery Sprzedana narzeczona
Sergiusz Prokofiew II Koncert fortepianowy g-moll
Antonin Dvořák VIII Symfonia G-dur

Poniedziałek, 20 marca 2000 godz. 20.30
Sala Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie, ul. Zwierzyniecka 1

Wykonawcy:

Norddeutscher Rundfunk Sinfonieorchester
Christoph Eschenbach - dyrygent
Tzimon Barto - fortepian

Utwory:
Stanisław Moniuszko Uwertura koncertowa „Bajka”
Sergiusz Prokofiew III Koncert fortepianowy C-dur
Krzysztof Penderecki V Symfonia

Koncert był transmitowany przez EBU do 22 krajów Europy, w ramach promocji wydarzeń muzycznych Festiwalu Kraków 2000

Norddeutscher Rundfunk Sinfonieorchester

Latem 1945 roku oficer Brytyjskiej Armii Okupacyjnej razem z dyrygentem Hansem Schmidt-Isserstedt postanowili założyć orkiestrę symfoniczną. Kilka miesięcy później odbył się pierwszy koncert i to były narodziny orkiestry NDR w Hamburgu, o której napisano w gazecie amerykańskiej: the old world’s youngest major symphony orchestra. Nie myślano wówczas, że będzie to jedna z najlepszych niemieckich orkiestr po II wojnie światowej. Pod rządami dyrektorów-dyrygentów takich jak: Hans Schmidt-Isserstedt, Moshe Atzmon, Klaus Tennstedt, Günter Wand i John Eliot Gardiner orkiestra doskonaliła swój repertuar z muzyki klasycznej i romantycznej. Podjęła się prawykonań utworów wielu kompozytorów: S. Bussotti, H.W. Henze, R. Lachenmann, G. Ligeti, L. Nono, K. Penderecki, A. Schönberg, I. Strawiński, B.A. Zimmermann. Szczególnie ważny był dla orkiestry czas, kiedy dyrektorem był Günter Wand.

Do 1991 roku orkiestra nagrała wszystkie symfonie Beethovena i Brahmsa, a także symfonie Brucknera; od III do IX, zyskując entuzjastyczne recenzje krytyków muzycznych. W latach 1991-1994 orkiestrę prowadził John Eliot Gardiner. Do 1996 doskonalił ja Herbert Blomsted. W sezonie 1998-1999 dyrekcję objął Christoph Eschenbach, który znakomicie współpracuje z zespołem, ugruntowując wcześniej wypracowaną pozycję.

NDR nagrała wiele utworów symfonicznych dla radia i telewizji. Regularnie koncertuje w Hamburgu, Kolonii, Lubece i Bremie. Dzięki licznym tournées koncertowym uzyskała międzynarodową renomę.

Christoph Eschenbach

Znakomity pianista i wybitny dyrygent. Urodził się w1940 roku we Wrocławiu. Wychowywał się u przybranych rodziców. Naukę muzyki rozpoczął w Hamburgu. W 1951 roku otrzymał pierwszą nagrodę dla młodych pianistów na Konkursie Steinwaya. Rozpoczął studia pianistyczne w Kolonii, potem dyrygenckie w Hamburgu u W. Brücknera-Rüggeberga oraz fortepianowe u E. Hansen.

W 1965 roku zwyciężył w Konkursie Klary Haskil w Lucernie i rozpoczął międzynarodową karierę pianistyczną. Od tego czasu intensywnie występuje solo, gra w duecie fortepianowym z Justusem Frantzem, występuje w koncertach kameralnych, a także jako akompaniator D. Fischera-Diskaua. W 1972 roku zadebiutował jako dyrygent w Tonhalle Orchestra w Zurychu, zaraz po tym w London Philharmonic Orchestra. W 1988 roku objął prestiżowe stanowisko dyrektora Houston Symphony Orchestra. Nagranie z tą orkiestra otrzymało w 1998 roku Diapazon d’Or.

Wśród wielu nagrań płytowych są utwory m.in. Mozarta, Dvořáka, Brahmsa, Mahlera, Brucknera, K. Weilla, E. Cartera, dla firm nagraniowych, takich jak: Koch, Virgin Classics, EMI International, Teldec, Decca, BMG Classics.

W 1999 roku Eschenbach został głównym dyrygentem Norddeutscher Rundfunk Sinfonieorchester Hamburg i Dyrektorem Artystycznym Festiwalu muzycznego w Szlezwiku-Holsztynie. Ponadto prowadzi klasy mistrzowskie dla młodych instrumentalistów i śpiewaków w Ravinii.

W 1990 i 1993 roku Christoph Eschenbach otrzymał niemieckie odznaczenia: oficerski i komandorski Krzyż Zasługi za działalność pianistyczną i dyrygencką.

Tzimon Barto

Studiował w słynnej nowojorskiej Julliard of Music u znanej nauczycielki fortepianu Adele Marcus i jednocześnie kształcił się jako dyrygent. Był wyróżniony w 1980 roku przez Tangelwood Institute jako najlepszy dyrygent swojej klasy. Przez dwa lata z rzędu 1982-1983 wygrywał podczas Gina Bachauer Piano Competition. Kariere międzynarodową rozpoczął w 1985 roku debiutem na Festiwalu w Spoleto we Włoszech, następnie dostał zaproszenie do Wiednia i Salzburga. Od czasu koncertów w Wiener Musikverein i na festiwalu w Salzburgu, gdzie wystąpił na zaproszenie Herberta von Karajana, Tzimon Barto zagrał wiele zachwycających koncertów na całym świecie. Występował m.in. z Berliner Philharmonisches Orchester, Folharmonią Czeską, Orchestre de Paris oraz NHK Symphonie Orchestra. W Stanach Zjednoczonych jego koncerty zaowocowały współpracą z takimi orkiestrami jak: Philadelphia Orchestra, San Francisco i Houston Symphony, National Symphony Washington oraz Chicago Symphony Orchestra.

W ciągu ostatnich dziesięciu lat Tzimon Barto regularnie występował w europejskich metropoliach muzycznych, rozwijając godną podziwu karierę amerykańskiego pianisty młodszego pokolenia po obu stronach Atlantyku. W sezonie 1997-1998 występował w Carnagie Hall I Koncertem fortepianowym Piotra Czajkowskiego z Houston Symphony Orchestra. Nagrania płytowe Tzimona Barto dla wytwórni EMI zawierają koncerty fortepianowe Ravela, Prokofiewa, Rachmaninowa, Liszta i Chopina, a ponadto recitale solowe dzieł Schumanna, Liszta i Chopina.

Tzimon Barto mieszka na Florydzie, płynnie posługuje się pięcioma językami, studiuje grekę klasyczną, hebrajski i łacinę.


Złoci Sponsorzy

Zrealizowano przy pomocy finansowej 
Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Patroni medialni