Hommage a Kantor

Hołdem złożonym Artyście staną się dwie wystawy twórców związanych z Tadeuszem Kantorem: „Memory/Loss” Roberta Wilsona w Galerii Krzysztofory (otwarcie 9 grudnia 2000) i „Certeses Sentides” Antonio Tapiesa w Muzeum Narodowym (9 październik - 26 listopad 2000)

ANTONIO TÀPIES - „CERTESES SENTIDES”

Antonio Tàpies - malarz i grafik hiszpański urodzony 13 XII 1923r. w Barcelonie, należy do klasyków współczesnej sztuki światowej. Dzieciństwo i młodość upłynęły mu w czasach wojny domowej, drugiej wojny światowej i frankistowskiej Hiszpanii i wywarły silny wpływ na jego pojęcie sztuki i realności. W roku 1944 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Barcelonie, które wkrótce porzucił, aby poświęcić się sztuce. Pierwsze próby impastowego malarstwa Tàpiesa przypadają już na rok 1945. Tworzy wówczas obrazy o wyraźnie surrealistycznym zabarwieniu.

W roku 1948 wraz z poetą Joanem Brossą oraz z Ponçem, Cuixartem, Tharratsem i Annau Puigiem założyli w Barcelonie -grupę Dau al Set i zaczęli wydawać pod tą samą nazwą pismo propagujące idee sztuki awangardowej. W tym samym roku poznał również Joana Miró, który istotnie wpłynął na jego twórczość i poglądy artystyczne. Zwrócił się wtedy w stronę sztuki informel kreując obrazy z użyciem sznurków, pyłów, ziemi, gliny itp.

Od roku 1950, kiedy to otrzymał stypendium rządu francuskiego i wyjechał do Paryża, rozpoczyna się wielka, artystyczna kariera Antoniego Tàpiesa. Dzieła, w których kontynuował swe eksperymenty, wykorzystując niemalarskie środki formalne, przynoszą mu międzynarodowy rozgłos i sławę. Zostaje uznany przez krytyków za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli abstrakcyjnego ekspresjonizmu i nazwany „metafizykiem materii”.

W latach siedemdziesiątych jego pracę zyskują coraz większą plastyczność. Do obrazów artysta zaczął dołączać przedmioty, tworząc rodzaj obrazu-przedmiotu, płaskorzeźby np.; „Obraz ze słomą”, „Wielkie drzewo z nożem”. Pojawiały się w nich często litery T i X, będące jak pisał Ramon Tio Bellido: „swoistym logotypem, kończącym dzieło podpisem podmiotu-twórcy. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych jeszcze rozszerza swój arsenał materiałów pozamalarskich m.in.: o marmur i tekstylia.

Repertuar środków wyrazu, którymi posługuje się Antonio Tàpies jest ogromny. On sam próbował ułożyć je w pewną systematykę w książce pt.: „Autobiografia”, pozostawiając jednak wolną drogę każdej interpretacji. Antonio Tapies jest jednym z najsłynniejszych malarzy hiszpańskich. Jego dzieła są prezentowane we wszystkich największych galeriach i muzeach zajmujących się współczesną sztuką. Jest również laureatem najwyższych nagród w zakresie malarstwa i kultury, doctorem honoris causa Uniwersytetu w Barcelonie i członkiem honorowym wielu akademii sztuk pięknych. W roku 1984, w Barcelonie utworzona została Fundacja Antoniego Tàpiesa, której siedzibę zwieńczyła w 1990r. jego monumentalna rzeźba „Nùval i cadira”.

Dzieła Tàpiesa były kilkakrotnie prezentowane w Polsce np. na wystawie „Millares, Saura, Tàpies, hiszpańskie malarstwo informel z kolekcji IVAM” w Muzeum Sztuki w Łodzi w 1990r., czy na wystawie obrazów z kolekcji Würtha, w Muzeum Narodowym w Krakowie w 1999r. Tadeusz Kantor poznał malarstwo A.Tàpiesa w roku 1956, w czasie jego pierwszej, indywidualnej wystawy w Galerii Stadler w Paryżu i tak je wspominał podczas wywiadu z Wiesławem Borowskim: „Z Hiszpanów autentyczny był tylko Tàpies. Jego malarstwo nie było ewolucją informelu; wywiodło się z jakichś bardzo odległych tradycji - romańskich czy mauretańskich. Wyrosło z tego silnego źródła, odnalezionego we właściwym momencie, by trafić w istotę sztuki tego czasu.”

Antonio Tàpies także wysoko cenił sztukę polskiego artysty. Oglądał i zachwycał się spektaklami Cricot 2. Obydwaj twórcy spotykali się przy okazji prezentacji kantorowskich przedstawień w Barcelonie. Łączyło ich wiele: przede wszystkim obaj starali się w swej sztuce wyrażać pragnienie wolności jednostki przez odwołanie się do indywidualnych doświadczeń, poszukiwanie wiodących motywów w codziennym, otaczającym ich życiu. Dzieła obu artystów, tak różne w formie, są osobistymi wyznaniami, dotykając jednocześnie tematów najważniejszych. W zmasowanym, skomercjalizowanym świecie stanowią świadectwo triumfu tego co - zdawałoby się - biedne, wstydliwe i marginalne, a co w końcu decyduje o naszej odmienności i indywidualności.

Podczas Festiwalu Tadeusza Kantora stanowiącego część Festiwalu Kraków 2000 Fundacja im. Tadeusza Kantora wraz z Fundacją Antoniego Tàpiesa, Muzeum Narodowym w Krakowie i Instytutem Cervantesa w Warszawie zaprezentują indywidualną wystawę prac Antoniego Tàpiesa, na której pokazane zostaną dzieła artysty z lat dziewięćdziesiątych.

 

Sponsorzy

Patroni medialni